Tak różni, a tak podobni.
Człowiek dostosował się już do odmiennych warunków, spotykanych w różnych częściach świata, rozwijając odpowiednie cechy fizyczne. Dlatego mamy różny kolor skóry, wzrost, czy budowę. Najciekawsze jest jednak to, nie jak różnimy się na zewnątrz, ale jak podobni jesteśmy w środku. Część naukowców bada cechy ludzkiego DNA od strony dziedziczonych cech fizycznych. Okazuje się, że między dwojgiem ludzi, żyjących po dwóch stronach świata, których zewnętrznie różni wszystko, różnica w informacji genetycznej, zapisanej w DNA wynosi zaledwie 0,1%. Wszyscy mamy ze sobą więcej wspólnego, niż mogłoby się nam wydawać. Okazuje się, że różnice w naszym wyglądzie są czysto powierzchowne. Zróżnicowanie genetyczne wśród wszystkich ludzi świata jest mniejsze, niż wśród pojedynczego stada szympansów z zachodniej Afryki. Tak dalekie podobieństwo wskazuje, że coś musiało się wydarzyć wieki temu. Z jakiegoś powodu większość zapisu ludzkiego DNA zniknęła. Coś zdziesiątkowało populację ludzi; to tak zwany efekt wąskiego gardła.
W czasie epoki brązu królował stop miedzi i cyny. Wytwarzano z niego różnego rodzaju narzędzia, które ułatwiały codzienną pracę. Możemy do nich zaliczyć motyki niezbędne do pracy w polu oraz noże, które wykorzystywano do polowań oraz cięcia różnych rzeczy, w tym także mięsa. W tym czasie wiele ludów zaczęło traktować ogień oraz słońce za bogów, a skutkowało to szerokim rozpowszechnieniem się ognia oraz jego wykorzystania. Naczynia oraz różnego rodzaju ozdoby wykonane z brązu miały żółto-złotawy kolor, dzięki czemu także przypominały ogień. To właśnie w epoce brązu swój początek bierze gród w Biskupinie.
Dawne dzieje ludzkości .